Publikowanie prognoz a szacunków – analiza

To zagadnienie często wzbudza wiele wątpliwości w działach IR spółek giełdowych. Jak możemy zdefiniować prognozę? To opublikowanie konkretnych wartości wyników, potencjalnie możliwych do osiągnięcia w deklarowanym czasie. Wśród wskaźników raportowanych w prognozach powtarzają się najczęściej: wskaźnik przychodów ze sprzedaży, zysku netto czy wskaźnik EBITDA.

Obligatoryjny obowiązek opublikowania prognozy w formie raportu bieżącego ciąży na spółce giełdowej tylko wówczas, jeżeli jej zarząd podjął decyzję podania ww. informacji do publicznej wiadomości. Rozporządzenie ściśle określa zakres takiego komunikatu (zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 25 „Rozporządzenia”). Raport musi zawierać:

1) prognozowane lub szacowane wyniki;

2) okres, którego prognoza dotyczy;

3) podstawy i istotne założenia tej prognozy;

4) sposób monitorowania przez emitenta możliwości realizacji prognozowanych wyników;

5) okresy, w jakich emitent będzie dokonywał oceny możliwości realizacji prognozowanych wyników oraz dokonywał ewentualnej korekty prezentowanej prognozy, wraz z określeniem zastosowanych kryteriów tej oceny.

  1. Emitent przekazuje niezwłocznie, w formie raportu bieżącego, korektę prognozy zawartej w raporcie bieżącym, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy co najmniej jedna z prognozowanych pozycji różni się o co najmniej 10 % w stosunku do pozycji zamieszczonej w ostatniej przekazanej do publicznej wiadomości prognozie.
  2. Raport bieżący zawierający korektę prognozy przekazanej przez emitenta w ciągu danego roku obrotowego stanowi nową prognozę wyników emitenta.
  3. Raport bieżący zawierający korektę prognozy zawiera wskazanie prognozowanej pozycji ulegającej korekcie oraz prognozowane wyniki po dokonaniu korekty, jak również czynniki, które wpłynęły na podwyższenie lub obniżenie opublikowanej wcześniej prognozy.
  4. W przypadku gdy prognoza wyników finansowych emitenta lub jego grupy kapitałowej podlegała sprawdzeniu przez biegłego rewidenta, do raportu, o którym mowa w ust. 1, emitent dołącza raport biegłego rewidenta o prognozie wyników finansowych.

Jak widać na powyższym przykładzie, ww. obowiązek jest bardzo szczegółowo zdefiniowany przez rynkowego regulatora. Naszym zdaniem szczególnie warto wyjątkowo zwrócić uwagę na dwie rzeczy: pkt 3 „podstawy i istotne założenia prognozy” – publikując prognozy, warto szczegółowo objaśnić tą kategorię, a nie zbywać ją ogólnikami w rodzaju „sytuacja gospodarcza, portfel zamówień, koniunktura”. Warto wskazać jakie konkretnie zamówienia/realizacje/kontrakty spółka uważa za najbardziej wartościowe w swoim portfelu, które mogą przynieść największy zwrot; natomiast w przypadku odwoływania się do koniunktury gospodarczej Polski bądź Europy warto przytoczyć „twarde dane” (PKB, poziom zadłużenia, przewidywane ruchy w kwestiach podatkowych etc.). Nie należy również zapominać o fakcie, iż do opublikowanych prognoz i stanu ich realizacji musimy odnieść się w każdym kolejnym raporcie okresowym.

Publikowanie prognoz przez spółkę jest elementem aktywnej komunikacji z rynkiem kapitałowym – prowadzeniem relacji inwestorskich wykraczających poza obligatoryjną sprawozdawczość. Jednakże zawsze warto pamiętać o ryzyku. Prognozy ułatwiają komunikację z otoczeniem rynkowym, jednakże mogą przełożyć się negatywnie na strategię działania spółki. Dlaczego? Zawsze istnieje ryzyko osiągnięcie niższych wyników niż deklarowane w prognozie, co może mieć negatywny wpływ na kwestie wizerunkowe i rynkowe dla spółki (pomijam oczywisty fakt, iż na spółce spoczywa obowiązek przekazania poprzez raport bieżący korekty prognoz, gdy co najmniej jedna z prognozowanych pozycji różni się o co najmniej 10 % w stosunku do pozycji zamieszczonej w ostatniej przekazanej do publicznej wiadomości prognozie.)

Z drugiej strony, właściwie sporządzona prognoza wraz z dokładnym i analitycznym przedstawieniem czynników, które zdaniem spółki w największym stopniu wpłyną na osiągnięcie prognozowanych wyników w istotny sposób obniża to ryzyko. Jeżeli IR prowadzony jest w sposób zaplanowany i regularny, potencjalny inwestor nie jest narażony na parotygodniowe bądź kilkumiesięczne odcięcie od informacji ze spółki.

Klarowność komunikatów, zaprezentowanie inwestorom cech i stanu branży, w której działa spółka, czynników, które mogą wpłynąć na obniżenie/podwyższenie wyników jest kluczowe dla utrzymania ich zaufania. Otwartość i transparentność emitenta najbardziej procentuje właśnie w tego typu sytuacjach – wygrywają spółki, posiadające kompleksową strategię komunikacji w IR.

Jeżeli chodzi o publikowanie szacunków, również musimy spełnić wszystkie punkty z ww. Rozporządzenia. Szacunki to wyniki które zostały już osiągnięte, jednakże jeszcze nie zostały opublikowane. Tego typu publikacje są nadal rzadkie wśród spółek polskiego rynku kapitałowego. Co może przemawiać za publikacją szacunków? Przede wszystkim jeżeli są dostępne do publicznej wiadomości, a sytuacja rynkowa nie wygląda najlepiej ,mogą pełnić rolę „profit warning” (czyli przekazania z wyprzedzeniem przez spółkę do publicznej wiadomości informacji iż przychody/zyski będą niższe od oczekiwanego wcześniej poziomu). Pozwala ona inwestorom na „psychiczne” przygotowanie się i ew. zaplanowanie działań związanych z posiadanym portfelem akcji.

Publikacja szacunków pozwala również na zminimalizowanie działań spekulacyjnych wobec akcji emitenta, w przypadku gdy część danych branżowych/sektora spółki jest ogólnie dostępna jeszcze przed oficjalną publikacją wyników okresowych.

Grzegorz Surma

Print This Post Print This Post

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

five × 4 =