„Koncentrujcie się na robieniu biznesu, ale róbcie to w sposób transparentny” – podsumowanie MAR-owskich seminariów organizowanych przez KNF

Poniżej znajdziecie podsumowanie najważniejszych informacji, które padły na seminariach organizowanych przez Komisję Nadzoru Finansowego w okresie maja i czerwca 2016 r. Zapraszamy do lektury!

Obowiązki spółek z rynku regulowanego i ASO

Zdaniem giełdowego regulatora zmiany w obowiązkach informacyjnych wynikające z wejścia w życie Rozporządzenia MAR nie są rewolucyjne i idą w dobrym kierunku. Spółki utracą część „Rozporządzenia w sprawie informacji bieżących i okresowych (…) w kwestii raportów bieżących. Pojawi się nowa procedura związana z opóźnianiem informacji poufnej.

Definicja informacji poufnej (IP) zawiera następujące elementy: to informacja precyzyjna, gdyż dotyczy bezpośrednio lub pośrednio emitenta lub jego instrumentów finansowych, informacja, która nie została podana do publicznej  wiadomości, a która w przypadku podania miałaby prawdopodobnie znaczący wpływ na cenę instrumentów finansowych lub cenę powiązanych z nimi pochodnych instrumentów finansowych.

MAR patrzy na kwestię cenotwórczości przez pryzmat racjonalnego inwestora. Racjonalny inwestor kieruje się racjonalnymi przesłankami  i nie powinien ulegać psychologii tłumu. Informacja poufna to zdarzenia ,które nastąpiły lub można zasadnie oczekiwać, że nastąpią. W nowych regulacjach Art. 7 MAR-u zastępuje definicję informacji poufnej z art. 154 „ustawy o obrocie”. Zgodnie z MAR informacja poufna może powstać w przypadku procesów rozciągniętych w czasie: to np. negocjacje, procesy połączenia, które zaczynają się negocjacjami bądź innym zdarzeniem a które kończą się ostatecznym zdarzeniem. Reasumując – etapy pośrednie mogą być informacją poufną, jeżeli same w sobie spełniają IP. MAR wymusza szybki dostęp informacji poufnej do wiadomości publicznej, która może dokonać pełnej, prawidłowej i terminowej ocenę tej informacji. MAR to nie rewolucja, zmienia tylko akcenty. Informacja poufna powinna być przekazywana niezwłocznie, w pierwszym pierwszym możliwym terminie – termin 24-godzinny przestaje obowiązywać,

Informacje poufne powinny być utrzymywane 5 lat na łamach serwisów internetowych emitentów. Raporty okresowe – 10 lat. Informacja poufna w dalszym ciągu będzie przekazywana na rynek za pośrednictwem systemu ESPI.

Opóźnianie informacji poufnej. Jak będzie wyglądać w praktyce?

Opóźnienie IP w trybie podstawowym obowiązuje wszystkich emitentów. W trybie szczególnym – emitentów będących instytucją finansową i kredytową. Opóźnianie Informacji poufnej jest uprawnieniem emitenta. Od jego decyzji zależy kwestia niezwłocznej publikacji lub opóźnienia informacji.

Opóźnienie może zaistnieć, jeżeli będą spełnione poniższe trzy przesłanki:

A) niezwłoczne ujawnienie informacji naruszy prawnie uzasadnione interesy emitenta,

B) opóźnienie ujawnienia prawdopodobnie nie wprowadzi w błąd opinii publicznej,

C) emitent jest w stanie zapewnić poufność tej informacji,

Te przesłanki muszą być spełnione łącznie, odpowiedzialność leży po stronie emitenta.

Ad A – przestaje istnieć zamknięty katalog prawnie uzasadnionych interesów emitenta. Katalog będzie otwarty. MAR przewiduje delegację do ESMY dla przykładowego katalogu informacji, a KNF nie będzie wydawał już żadnych wytycznych. ESMA opracowuje obecnie wytyczne, projekt dostępny jest od 28 stycznia na łamach ich serwisu www. Wspomniany dokument zakłada sześć sytuacji, w których niezwłoczne ujawnienie informacji poufnej naruszy prawne interesy emitenta:

1. Emitent prowadzi negocjacje, może opóźnić IP o negocjacjach, jeżeli niezwłoczne jej przekazanie prawdopodobnie zagroziłoby wynikowi tych negocjacji.

2. Kondycja finansowa emitenta jest poważnie zagrożona ,nie mają jeszcze zastosowania przepisy o ogłoszeniu upadłości, natomiast emitent próbując ratować się prowadzi negocjacje które zmierzają do zawarcia umowy mającej poprawić jego sytuację finansową. W takim przypadku emitent może opóźnić informacje o tych negocjacjach, jeżeli ujawnienie faktu tych negocjacji zagroziłoby ich wynikowi, a w dalszym ciągu interesom dotychczasowych i potencjalnych akcjonariuszy.

3. Informacje poufne dotyczą decyzji podjętych przez zarząd, które wymagają akceptacji rady nadzorczej, lub umów które zostały zawarte przez zarząd i wymagają akceptacji rady nadzorczej. W takiej sytuacji możliwe jest opóźnienie.

4 pozostałe sytuacje opisano na 24-tej stronie ESMA Consultation Paper (pkt a-d)

4. Emitent opracował produkt lub wynalazek, jego natychmiastowe ujawnienie informacji zagroziłoby jego interesom, które wyrażają się prawem własności intelektualnej.

5. emitent planuje kupić lub sprzedać znaczny pakiet akcji. W takiej sytuacji może opóźnić IP, jeżeli jej ujawnienie zagroziłoby zawarciu tej transakcji. Różnice między negocjacjami polega na tym ,iż emitent podjął już decyzję o nabyciu/zbyciu, lecz nie rozpoczął jeszcze negocjacji.

6. transakcja została już wcześniej ogłoszona, emitent poinformował rynek o jej zawarciu, natomiast dla sfinalizowania transakcji wymagana jest zgoda innego organu publicznego, np. UOKiK. Jeżeli zgoda uzależniona jest od spełnienia warunków, to emitent może opóźnić informację o warunkach, jeżeli ich ujawnienie spowodowałoby niemożność ich spełnienia i niemożność sfinalizowania transakcji.

Sam emitent musi ocenić, jakie sytuacje mogą spowodować opóźnienie tej informacji. W zakresie katalogu ESMY w ciągu 2 miesięcy od wydania wytycznych KNF zajmie stanowisko czy będzie je stosowała, czy nie.

Ad B – opóźnienie IP prawdopodobnie nie wprowadzi w błąd opinii publicznej. To szeroko dyskutowana przesłanka. Niektórzy stoją na stanowisko, iż każde opóźnienie IP wprowadza w błąd opinię publiczną, bosą jest jej w tym okresie pozbawiona.

Zdaniem regulatora trzeba jednak odróżnić niedoinformowanie rynku, jakie wywołuje opóźnienie z wprowadzeniem w błąd. Ta przesłanka dotyczy sytuacji, w której milczenie emitenta będzie wprowadzało w błąd inwestorów. Opinię publiczna w tej sytuacji należy rozumieć jako opinię inwestorów. Czy w przypadku gdy milczenie emitenta wprwoadzi w błąd emitenta wprowadzi w błąd inwestorów co do jego realnej sytuacji.

Trzy przesłanki, w których opóźnienie informacji poufnej wprowadzi w błąd opinię publiczną:

1: IP, którą emitent zamierza opóźnić zasadniczo różni się od stanowiska, które zostało przez emitenta wyrażone publicznie. Emitent przez milczenie wprowadził w błąd inwestorów.

2: IP która zamierza opóźnić emitent dotyczy faktu, iż wcześniej publikowane cele finansowe nie zostaną prawdopodobnie osiągnięte. Dla inwestorów niezwykle ważne są informacje finansowe, nt. wyniku, to jedna z przesłanek jakimi kierują się racjonalni inwestorzy przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych.

3: IP którą zamierza opóźnić emitent różni się od wcześniejszych oczekiwań rynku, ale tylko gdy w sytuacji gdy te oczekiwania rynku pochodzą od emitenta. Czyli Emitent wysyła na rynek sygnały, które będą sprzeczne z opóźnianą informacją

Ad C – zapewnienie poufności informacji.

Emitent musi zapewnić jej poufność od momentu podjęcia decyzji o jej opóźnieniu. Poufność musi być cały czas utrzymywana aż do momentu publikacji informacji. W przypadku gdy zaczynają pojawiać się plotki związane z ww. informacją (a plotka jest prawdziwa), emitent jest zobowiązany do natychmiastowego ujawnienia informacji poufnej (w sytuacji, gdy wspomniana plotka wskazuje na konkretną informację poufną).

Podejmując decyzję o opóźnieniu należy przeanalizować wspomniane przesłanki, każda z nich będzie rozpatrywana w konkretnych okolicznościach. Emitent musi zapewnić poufność informacji, kontrolę przepływu informacji w spółce, prowadzić listę osób z dostępem do informacji poufnej, by ew. zidentyfikować źrodło przecieku tej informacji na rynek.

Schemat opóźniania informacji poufnej: w pierwszej kolejności należy dokonać identyfikacji zdarzenia (czy jest informacją poufną), następnie podjąć decyzję o opóźnieniu publikacji. Jeżeli poufność nie jest (i nie będzie!) gwarantowana, od razu należy taką informację przekazać do publicznej wiadomości. Kolejnym etapem jest przekazanie informacji do publicznej wiadomości – odbędzie się to bez zmian )(system ESPI, wybór kancelarii publicznej). Ostatni etap – w przypadku opóźnienia należy przekazać informację do KNF o opóźnieniu do kancelarii DIAS (niepubliczna). Wraz zawiadomieniem o opóźnieniu należy będzie przesłać również uzasadnienie spełnienia przesłanek opóźnienia. Rozporządzenie MAR dawało państwom członkowskim wybór – istniała możliwość, by informacje dot. przesłanek opóźnienia były przesyłane dopiero na żądanie organu nadzoru. KNF zdecydował (projekt ustawy) by były one przesyłane automatycznie w przypadku każdego opóźnienia IP przez emitenta.

Reasumując – to zmiana w kwestii momentu poinformowania organu nadzoru: organ zostanie poinformowany o późnieniu dopiero po podaniu tej informacji do publicznej wiadomości a nie w momencie podjęcia decyzji o opóźnieniu.

Zgodnie z projektem standardu technicznego dot. opóźniania informacji poufnej, zawiadomienie będzie zawierać następujące rubryki:

  • oznaczenie emitenta (pełna nazwa),
  • tożsamość osoby dokonującej zawiadomienia (imię, nazwisko, stanowisko służbowe),
  • informacje nt. danych kontaktowych osoby dokonującej zawiadomienia (służbowy e-mail + nr. telefonu),
  • wskazanie informacji, która była opóźniona, tj. raport (tytuł, numer), data i godzina publikacji,
  • data i godzina podjęcia decyzji o późnieniu,
  • tożsamość wszystkich osób odpowiedzialnych za podjęcie decyzji o opóźnieniu.

Wytyczne dot. opóźniania informacji poufnych wskazują, iż emitenci powinni ewidencjonować proces podejmowania decyzji o opóźnieniu. Trzeba będzie wykazać, że decyzja o opóźnieniu była świadomą decyzją emitenta a nie próbą naprawienia sytuacji w której spółka nie przekazała informacji niezwłocznie.

Projekt standardu mówi, by emitent na trwałych nośnikach przechowywał informacje które dotyczą dat i godzin kiedy IP powstała, kiedy została podjęta decyzja o opóźnieniu, kiedy IP zostanie prawdopodobnie opublikowana –  w momencie zidentyfikowania tej informacji  spółka zakłada termin prawdopodobnej publikacji np. termin zakończenia negocjacji.

Co trzeba utrwalać na trwałych nośnikach poza wyżej wymienionymi informacjami? Tożsamość osób, które są odpowiedzialne za podjęcie decyzji o opóźnieniu, monitorowanie przesłanek opóźnienia, odpowiedzialnych za decyzję o publikacji IP oraz tożsamość osób  odpowiedzialnych za dostarczenie organowi nadzoru wymaganych informacji. Należy też zachowywać informację nt. indywidualnych wewnętrznych przesłanek, które skłoniły spółkę do podjęcia takiej decyzji, czyli konkretnych uwarunkowań.

MAR w przypadku emitentów będących instytucjami finansowymi i kredytowymi przewiduje szczególny tryb opóźniania. Wynika on z nadrzędnego celu, którym jest czyli zapewnienie stabilności finansowej emitenta oraz systemu finansowego.

Jaka jest najważniejsza różnica pomiędzy trybem szczególnym a zwykłym? W trybie szczególnym to organ nadzoru podejmuje decyzje o opóźnieniu. Jeżeli emitent zidentyfikuje IP, które chce opóźnić w trybie szczególnym, to powinien przesłać zawiadomienie o zamiarze opóźnienia do KNF, by KNF mogła ocenić, czy zostały spełnione przesłanki opóźnienia, (wyżej wymienione). Warto przypomnieć, jakie to sytuacje?

Gdy ujawnienie IP zagraża stabilności finansowej emitenta i systemu finansowego, opóźnienie ujawnienia IP leży w interesie publicznym, została zapewniona poufność informacji -– w trybie szczególnym należy zachować szczególną poufność tych informacji i dbać, by nie nastąpił żaden przeciek, ponieważ te informacje mają szczególne znaczenie dla całego systemu finansowego. Oczywiście taki emitent nie musi korzystać z trybu szczególnego i podjąć decyzję o opóźnieniu informacji w trybie zwykłym – tam jednak ponosi sam pełną odpowiedzialność co do opóźnienia, natomiast w trybie szczególnym to organ nadzoru podejmuje decyzje o opóźnieniu. KNF może zatem zgodzić na opóźnienie na czas konieczny do ochrony interesu publicznego (wtedy organ nadzoru monitoruje przesłanki do utrzymywania tego opóźnienia), może również odmówić takie zgody (w tej sytuacji emitent niezwłocznie przekazuje informację poufną do publicznej wiadomości).

Listy insiderów

Listy insiderów, czyli osób mających dostęp do informacji poufnych. Dokumenty te tworzy się w celu kontroli przepływu informacji w spółce. Są cennym źródłem informacji dla Komisji Nadzoru Finansowego w ew. postępowaniu administracyjnym.

Listy prowadzi emitent lub osoby działające w imieniu emitenta lub na jego rzecz. Należy jednak pamiętać,  jeżeli emitent zleca prowadzenie takiej listy innemu podmiotowi, to zawsze pozostaje odpowiedzialny za jej prowadzenie i ma stały wgląd do tej listy, może ją monitorować. MAR mówi, że na liście mają znaleźć się nie tylko osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę u emitenta, ale również inne osoby, które wykonują dla spółki inne czynności zlecone, w ramach których mają dostęp do informacji poufnych – np. doradcy, księgowi, agencje ratingowe itd.

Przykładowo: gdy w procesie negocjacji umowy uczestniczą doradcy, to na listę dostępu do informacji poufnej należy wpisać konkretne osoby fizyczne, które miały dostęp do danej informacji. Należy pamiętać, iż lista musi być sporządzona w momencie powstania IP, jak również w momencie powstania informacji opóźnionej. Emitent musi tą listę niezwłocznie aktualizować. Kolejnym z  obowiązków jest pouczenie osób, które znajdują się na liście o obowiązkach wynikających z dostępu do IP oraz zakazie wykorzystywania i bezprawnego ujawniania IP. Emitent musi mieć potwierdzenie na piśmie, że dana osoba znajdująca się na liście jest świadoma tych obowiązków. Listę należy przekazywać KNF na jego żądanie w możliwie krótkim terminie.  Przekazanie będzie wykonywane przy użyciu środków elektronicznych, za pomocą systemu ESPI.

MAR określa minimalny zakres listy: to data, dane osób, przyczyna uwzględnienia, data i godzina uzyskania dostępu, data i godzina utworzenia/aktualizacji listy. Godzina jest wymogiem kluczowym. MAR mówi również o przesłankach aktualizacji listy oraz o konieczności aktualizacji przez co najmniej 5 lat od jej sporządzenia lub momentu ostatniej aktualizacji.

Warunki techniczne związane z prowadzeniem list osób mających dostęp do IP określa rozporządzenie wykonawcze 2016/347. Zgodnie z zapisami wspomnianego rozporządzenia, obowiązkowo należy prowadzić listę z podziałem na sekcje dot. poszczególnych IP, dodatkowo można prowadzić sekcję osób mających dostęp do wszystkich IP (to uprawnienie, a nie obowiązek). Można prowadzić listę z podziałem na sekcje dot. poszczególnych informacji i nie tworzyć wówczas sekcji dodatkowej. Lista powinna być sporządzona w formacie elektronicznym, musi być stale aktualizowana. Format elektroniczny musi zapewniać poufność informacji, rozumie przez to fakt, iż lista dostępne jest jedynie dla tych osób, które potrzebują tych informacji ze względu na pełnione stanowisko/ funkcję. Kolejną ważną rzeczą jest kwestia precyzyjności informacji umieszczonych na liście, czyli: właściwie wypełniony formularz, dostęp do poprzednich wersji listy oraz możliwość jej przeszukiwania (nie należy kasować z listy żadnych informacji, nawet jeżeli dana osoba z konkretnych przyczyn utraciła już swój dostęp do informacji poufnych!) Sekcje dotyczące poszczególnych IP są obowiązkowe. Po dokonaniu identyfikacji nowej informacji poufnej należy dodać nową sekcję na liście. W danej sekcji powinny znajdować się tylko te osoby, które mają dostęp do danej informacji. Standard techniczny przedstawia szczegółowe dane, które muszą znaleźć się na liście. To imię, nazwisko/nazwisko rodowe, telefon służbowy, adres przedsiębiorstwa, stanowisko służbowe, data włączenia na listę, data urodzenia, krajowy numer identyfikacyjny (np. PESEL), telefon prywatny, pełny adres zamieszkania.

Sekcja dodatkowa listy dostępu do informacji poufnych nie jest obowiązkowa. To uprawnienie, z którego może skorzystać emitent. Osoby z tej listy nie są już dublowane na poszczególnych listach dot. określonych informacji poufnych. Co ciekawe, lista osób mających stały dostęp do informacji poufnej nie posiada daty wygaśnięcia tego dostępu. Powód jest prosty. Europejski ustawodawca utożsamia utratę takiego dostępu z odejściem ze spółki, wygaśnięciem mandatu członka RN/członka zarządu itd. Co jednak zrobić w przypadku, jeżeli określone osoby, które nie są pracownikami spółki nie chcą podać tak szczegółowych danych jak prywatny numer telefonu/adres itd.? Spółka nie ma prawnej możliwości wyegzekwowania takich danych i na listę wpisuje się takie dane, jakie te osoby udostępniły.

Jak definicja informacji poufnej wpłynie na „Rozporządzenie w sprawie informacji bieżących i okresowych (..)”?  Rozporządzenie będzie dalej obowiązywać, jednakże w okrojonej formie. Część przepisów przestanie obowiązywać. Chodzi o zapisy rozporządzenia, które mogą stanowić informację poufną.

W kwestii informacji bieżących zdaniem regulatora można mówić o dwóch kategoriach: to informacje, na których inwestor może zarobić (raportowane na podstawie przepisów dot. informacji poufnej), a po 3 lipca przekazywane jedynie na podstawie art. 17 MAR.

KNF nie posiada uprawnień do stworzenia aktu wykonawczego do rozporządzenia unijnego oraz przygotowania przykładowego katalogu potencjalnych IP. Katalogu już nie będzie. Nie powstanie ani z inicjatywy KNF, ani ze strony europejskiego regulatora. Nie oznacza to oczywiście, że zniknie z „Rozporządzenia” cały paragraf 5, bo oprócz rzeczy rzeczywiście cenotwórczych, które znajdą się w  definicji IP z MAR (czyli np. tyczące się umów znaczących, nabywania/zbywania aktywów, prognozy, ratingi) na łamach polskiego Rozporządzenia znajdują się również informacje porządkowe – wybór biegłego rewidenta itd. – one zostaną , nie zostaną skreślone. Są istotne z punktu widzenia porządku informacji np. wybór biegłego rewidenta, rozwiązanie umowy z biegłym, powołanie/odwołanie członka zarządu/RN, podwyższenie kapitału zakładowego, konwersja papierów wartościowych. Tego typu zdarzenia „niegospodarcze” dalej będą regulowane przez Rozporządzenie. Istnieją też inne zdarzenia korporacyjne, m.in. związane z przygotowaniem i organizowaniem Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy, one również zostaną w tym dokumencie. Nowelizacja „Rozporządzenia w sprawie informacji bieżących i okresowych (…)”, która pojawi się w pierwszej kolejności wprowadza do porządku prawnego inne akty prawne niż MAR (Transparency II, raportowanie okresowe). W związku z tym opublikowany zostanie ponownie cały paragraf 5, katalog zdarzeń się nie zmieni. Dostosowanie nowych przepisów do MAR pojawi się dopiero w następnej nowelizacji, jej kolejnym etapie. Ze strony KNF-u będzie to wymagało utrzymania pewnych zdarzeń, całkowitą likwidację niektórych przepisów (cenotwórcze informacje o charakterze gospodarczym), oraz dostosowanie pewnych przepisów odnośnie emitentów (łączenie, dzielenie, przekształcenie), jak również dostosowanie innych przepisów (upadłość, restrukturyzacja). Zdaniem KNF, przepisy te muszą być dostosowane w taki sposób, by nie regulować kwestii IP (jak pamiętamy, od 3 lipca 2016 r. raportowanej bezpośrednio na podstawie Rozporządzenia MAR), ale by o faktach, które powinny być publicznie znane (bo informacja o nich gdzieś już się pojawiła), a spółka nie ma możliwości zachowania ich w poufności nadal taki obowiązek wynikał wprost z „Rozporządzenia w sprawie informacji bieżących i okresowych (…)”.

Obowiązki w zakresie osób zobowiązanych do przekazywania informacji o transakcjach insiderów  – w ich skład wchodzą osoby pełniące obowiązki zarządcze: to  członkowie organów (zarządzających lub nadzorczych) lub osoby pełniące funkcję kierowniczą, ale nie będące członkami ww. organów przy czym mają stały dostęp do IP, uprawnienia do podejmowania decyzji mających wpływ na dalszy rozwój i perspektywy gospodarcze emitenta. Czy do tej grupy będą wchodzili prokurenci? Zdaniem KNF z zasady nie będą (nie pełniąc funkcji w organach zarządzających lub kierowniczych), jednakże jednocześnie pełnią jedną z tych funkcji, to oczywiście tak.

Osoby blisko związane – małżonek, partner uznawany zgodnie z prawem krajowym za małżonka. Co ze związkami nieformalnymi? Zgodnie z prawem polskim tylko małżonkowie (zdaniem KNF). Dziecko będące na utrzymaniu zgodnie z prawem krajowym – utrzymanie jest kluczowe, a nie skończenie pewnego wieku tzn. przebywanie pod opieką rodziców. Zasadniczo do 18-go roku życia, jednakże jeżeli ten okres jest przedłużony np. o skutek niepełnosprawności to ten stan będzie trwał.

Członek rodziny, który w dniu danej transakcji pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym przez okres co najmniej roku – czyli krewni, rodzeństwo.

Grupa osób blisko związanych – osoba prawna, grupa przedsiębiorstw, spółka osobowa, w której obowiązki zarządcze pełni osoba pełniąca obowiązki zarządcze lub osoba z nią blisko związana, (w grę wchodzi też sprawowanie bezpośredniej kontroli). To również podmiot, która została utworzony by przynosić korzyści takiej osobie i taki, którego interesy gospodarcze są w znacznym stopniu zbieżne z interesami gospodarczymi takiej osoby – robocza nazwa – grupa podmiotów powiązanych, czyli przez funkcję w danym podmiocie, lub powiązanym gospodarczo (udziały itd.)

Przedmiot notyfikacji – obowiązek każdych transakcji, zawieranych przez osoby pełniące obowiązki zarządcze i osób blisko związanych, zawierany na wszystkich przyjętych w rozporządzeniu MAR instrumentach finansowych.

Art. 19 ust. 7 rozwija katalog ogólny, z art. 11. Ust 1 MAR, który mówi z kolei, że obowiązkom notyfikacyjnym będą podlegały transakcje zastawiania, pożyczania instrumentów finansowych, transakcje wykonywane z tytułu zleceń osób zobowiązanych, transakcje wykonywane z tytułu zleceń polisy ubezpieczeniowych, transakcje które obligatoryjnie będą wymagać zaraportowania znajdują się w Rozporzadzeniu MAR 522/2016 z 17 grudnia 2015 r.

Co do transakcji warunkowych – obowiązek notyfikacyjny pojawia się z chwilą ziszczenia tego warunku, a nie z chwilą zawarcia takiej transakcji.

Terminy na wykonanie notyfikacji – następuje skrócenie terminu z 5 do 3 dni roboczych po dokonaniu tej transakcji. Również w tych 3 dniach musi nastąpić przekazanie przez emitenta raportu, informującego o dokonaniu takiej transakcji na podstawie otrzymanej notyfikacji. Art. 19 MAR  kładzie nacisk na dotrzymanie tego trzydniowego terminu – obieg informacji w spółce musi być na tyle sprawny, by dotrzymać terminów.

Emitenci mają obowiązek pisemnego powiadomienia osób pełniących obowiązki zarządcze o trybie dokonywania notyfikacji oraz obowiązek sporządzenia listy osób pełniących obowiązki zarządcze i wszystkich osób blisko z nimi związanych. Te osoby pisemnie informują osoby blisko z nimi związane o obowiązkach, które na nich ciążą oraz mają obowiązek przechowywania kopii tego powiadomienia. Osoby pełniące obowiązki zarządcze powinny dla własnego bezpieczeństwa posiadać dowód takiego powiadomienia, np. w formie maila, listu poleconego, dowodu nadania etc.

Próg sprawozdawczy transakcji

5000 Euro. Obowiązek ten powstaje w trakcie przekroczenia tej kwoty w trakcie jednego roku kalendarzowego. Nie ma obowiązku informowania o tych transakcjach które były realizowane do czasu przekroczenia progu 5000 Euro, należy poinformować o transakcji która spowodowała przekroczenie tego progu, a w dalszym należy informować o każdej transakcji. Nie ma obowiązku który istniał przed wejściem w życie MAR, tj. informowania o transakcjach które nie osiągnęły tego progu do 31 stycznia nowego roku kalendarzowego (dla emitentów, których rok obrotowy tożsamy był z rokiem kalendarzowym).

Treść zawiadomienia o transakcjach reguluje rozporządzenie wykonawcze komisji (UE) 523 z 10 marca 2016 r.

Procedura zawiadamiania o transakcjach

W pierwszej kolejności osoba zobowiązana przekazuje zawiadomienie emitentowi i KNF. Jeżeli chodzi o zawiadomienie kNF zostanie utworzony specjalny kanał e-mail do tego typu notyfikacji, będzie określony w znowelizowanym „Rozporządzeniu w sprawie informacji bieżących i okresowych (…). Otrzymane zawiadomienie emitent przekazuje do publicznej wiadomości za pomocą systemu ESPI. MAR nie przewiduje żadnych zwolnień. Emitent jest zobowiązany otrzymaną treść zawiadomienia w całości przekazać do wiadomości publicznej.

Okresy zamknięte

Zakaz dotyczy osób pełniących obowiązki zarządcze, nie dotyczy osób blisko z nimi związanych, nie dotyczy pracowników spółki/podmiotów współpracujących. Okres zamknięty wprowadza zakaz dokonywania transakcji na rachunek własny bądź innej osoby przez os. pełniące obowiązki zarządcze, transakcji dokonywanych bezpośrednio lub pośrednio. Termin zakazu – to 30 dni kalendarzowych przed publikacją wszystkich raportów okresowych (kwartalnych, półrocznych, rocznych).

Okres zamknięty nie dotyczy bieżących IP, w tym przypadku okresu zamkniętego Rozporządzenie MAR nie przewiduje. Są wyjątki od tej reguły – zgodnie z ust. 12 art. 19 MAR emitent może zezwolić na dokonanie transakcji na instrumentach finansowych emitenta osobie pełniącej obowiązki zarządcze (w przypadku poważnych trudności finansowych, wymagających natychmiastowej sprzedaży akcji, uprawnienia do akcji itd.). Więcej informacji na ten temat znajduje się w Rozporządzeniu UE 522 z 17 grudnia 2015 r. Na jego łamach zapisano procedurę zwolnienia z zakazu dokonywania transakcji w okresie zamkniętym. Konieczne jest również wykazanie, że osoba pełniąca obowiązki zarządcze nie może dokonać tej transakcji w innym momencie niż okresie zamkniętym. Konieczny jest również wniosek osoby pełniącej obowiązki zarządcze o wydanie takiej zgody. Wniosek musi być przekazany przed dokonaniem jakiejkolwiek transakcji w okresie zamkniętym. Zgoda emitenta musi być również wydana przed dokonaniem jakiejkolwiek transakcji. Wniosek musi być odpowiednio uzasadniony (opis planowanej transakcji, powołanie się na wyjątkowe okoliczności które przemawiają na wydanie zezwolenia na taką transkację). Katalog wyjątkowych okoliczności znajduje się w ww. rozporządzeniu.

Sankcje

Ustawa implementująca Dyrektywę Transparency II weszła w życie 4 czerwca 2016 r. Zmiany, które za nią idą  w informacjach okresowych i informacjach w trybie art. 70 znaczne pakiety akcji. Sankcja wykluczenia z obrotu na czas określony lub bezterminowo pozostaje, lub kara pieniężna do wysokości 5 milionów złotych, albo 5% całkowitego rocznego przychodu wykazanych w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym (jeżeli przekracza ona kwotę 5 milonów złotych), albo obie te sankcje łącznie. Nowa sankcja to dwukrotność kwoty osiągniętej korzyści lub straty unikniętej w wyniku naruszenia obowiązków informacyjnych. Co ciekawe, kary nakładane za informacje okresowe oraz nakładane na członków zarządu i rad nadzorczych muszą być opublikowane. Ponadto będzie też publikowana treść rozstrzygnięcia w pierwszej instancji oraz informacja o ostatecznym rozstrzygnięciu. Informacja o samym naruszeniu i danych osobowych mogą być opóźnione przez Komisję Nadzoru Finansowego. Ww. informacje będą dostępne na stronie www regulatora przez okres 5 lat, a dane osobe przez okres roku.

Co do kwestii przepisów przejściowych – w przypadku postępowań, które już się toczą (i nie zakończonych) stosowana będzie obecna wysokość kar (przed MAR i Transparency II). W przypadku postępowań, które jeszcze się nie rozpoczęły (ale zdarzenia miały pod rządami przepisów dotychczasowych) sankcje wymierzy się wg. przepisów łagodniejszych.

Sankcje płynące z Rozporządzenia MAR (projekt ustawy, nie wszedł do tej pory w życie) za złamanie zasady niezwłocznego przekazywania oraz opóźnianie IP – sankcja wykluczenia z obrotu lub kara do 10 375 000 zł, lub 2% rocznego całkowitego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym rocznym sprawozdaniu finansowym (lub obie sankcje łącznie) albo kara do wysokości trzykrotności osiągniętych korzyści lub straty unikniętej w wyniku naruszenia.

Manipulacja informacją – implementacja MAR i MAD (projekt)

Transakcje w okresie zamkniętym do kwoty 2 075 000 zł, albo kara alternatywna, do wysokości trzykrotności kwoty osiągniętej korzyści lub straty unikniętej w wyniku naruszenia. Sankcja za wyrażenie zgody przez emitenta na transakcję w okresie zamkniętym do kwoty 4 150 000 zł.

Sankcje wobec osób pełniących obowiązki zarządcze i os. blisko związanych os fizyczne do kwoty 2 075 000 zł, inne podmioty do kwoty 4 150 000 zł.

Sankcje nakładane na emitentów za naruszenia w zakresie podawania do publicznej wiadomości informacji otrzymanych od osób pełniących obowiązki zarządcze i osób blisko z nimi związanych; sankcje za błędy w powiadamianiu o tych obowiązkach, sankcje za sporządzanie list osób b pełniących obowiązki zarządcze i osób blisko z nimi związanych: do kwoty 4 150 000 zł lub kara alternatywna do wysokości trzykrotności kwoty osiągniętej korzyści lub straty unikniętej w wyniku naruszenia.

Sankcja dla emitenta związana z obowiązkiem prowadzenia Listy insiderów – kara dla emitenta do kwoty 4 150 000 zł (lub 2% rocznego przychodu); wykluczenie z obrotu na czas określony lub bezterminowo, albo kara alternatywna do wysokości trzykrotności kwoty osiągniętej korzyści lub straty unikniętej w wyniku naruszenia.

Grzegorz Surma

Print This Post Print This Post

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

20 − three =