Zagadnienie informacji poufnej oraz obowiązek prowadzenia listy osób z dostępem do informacji poufnej w Spółce giełdowej

Informacja poufna to zagadnienie, które cały czas przysparza wielu wątpliwości, pytań i zastrzeżeń osobom odpowiedzialnym za praktyczne prowadzenie relacji inwestorskich.

Zgodnie z art. 154 „Ustawy o obrocie instrumentami finansowymi”, to informacja:

  • określona w sposób precyzyjny,
  • dotycząca pośrednio lub bezpośrednio emitentów instrumentów finansowych, instrumentów finansowych lub nabywania bądź zbywania ww. instrumentów,
  • taka, która mogłaby w istotny sposób wpłynąć na cenę tych instrumentów finansowych lub na cenę powiązanych z nimi pochodnych instrumentów finansowych.

Reasumując, jest to informacja dotycząca emitenta lub papieru wartościowego, która nie została przekazana do publicznej wiadomości, a która po ujawnieniu mogłaby w istotny sposób wpłynąć na cenę papieru wartościowego.

Co uznamy za precyzyjność, kiedy informacja zostaje precyzyjnie określona? Wówczas, gdy wskazuje na zdarzenia lub okoliczności, które wystąpiły lub które z dużą dozą prawdopodobieństwa nastąpią. Wtedy, gdy informacja jest potwierdzona obiektywnymi dowodami, oraz najprawdopodobniej dojdzie do natychmiastowej reakcji rynku.

Jeżeli chodzi o znaczący wpływ na cenę, Spółka powinna rozważyć, czy dana informacja mogłaby zostać wykorzystana przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnej przez potencjalnego inwestora. W gestii Spółki leży wówczas ocena, czy taka informacja może mieć wpływ na cenę, czy jednak nie.

Warto uwzględnić kilka czynników, m.in.:

  • ważność zdarzenia w kontekście ogólnych działań Spółki,
  • wiarygodność danego źródła informacji;
  • zmienne wpływające na cenę, np. popyt, podaż, płynność, wolumen, rentowność etc.
  • prawdopodobieństwa użycia tej informacji przez inwestora (np. na podstawie zdarzeń przeszłych, doświadczeń Spółki, opracowań, materiałów analiz etc.)

Jeżeli dana informacja spełnia zdaniem Spółki obiektywne kryteria informacji poufnej, ustawodawca, zgodnie z art. 56 „Ustawy o ofercie” nakłada na Emitenta obowiązek jej zaraportowania w ciągu 24 godzin od zajścia wspomnianego zdarzenia. Emitent może, na własną odpowiedzialność, przesunąć w czasie moment ujawnienia informacji poufnej, wtedy, gdy zgodnie z opinią Spółki, taka informacja może naruszyć słuszny interes Emitenta.

Co nim jest?

Rozporządzenie Ministra Finansów z 13 kwietnia 2006 jasno precyzuje ww. sytuacje, które mogą naruszyć słuszny interes emitenta oraz sposób postępowania emitenta w związku z przekazywaniem informacji poufnych:

  1. Prowadzonych negocjacji lub okoliczności związanych z ww. negocjacjami (w tym wybór drugiej strony negocjacji), jeżeli ich ujawnienie pociągałoby za sobą negatywny wpływ na przebieg bądź wynik tych negocjacji; a w przypadku negocjacji prowadzonych w celu poprawienia sytuacji finansowej Emitenta – gdyby ich ujawnienie mogłoby zagrozić interesom przyszłych bądź obecnych akcjonariuszy.
  2. Dokonanych czynności prawnych lub decyzji podjętych przez osoby uprawnione do reprezentowania Emitenta, osoby wchodzące w skład organów zarządząjacych Emitenta lub osoby pełniące w strukturze organizacyjnej emitenta funkcje kierownicze, które dla swej ważności wymagają zatwierdzenia przez inny uprawniony organ Emitenta, jeżeli ich przekazanie do publicznej wiadomości przed dokonaniem tego zatwierdzenia, wraz z jednoczesnym poinformowaniem o trwającym procesie zatwierdzenia, mogłoby spowodować nieprawidłowa ocenę tej informacji przez inwestorów.
  3. Umów zawartych pod warunkiem zawieszającym.
  4. Podmiotu, który nabył od Emitenta lub jednostki od niego zależnej aktywa znacznej wartości lub zbył Emitentowi lub jednostce zależnej takie aktywa – wtedy, gdy przekazanie ww. informacji do publicznej wiadomości naruszałoby pozycję konkurencyjną Emitenta w branży lub na rynku, na którym działa.
  5. Drugiej strony, przedmiotu oraz szczegółowych warunków finansowych umowy – w przypadku gdy Emitent bądź jego jednostka zależna zawiera znaczącą umowę, jeżeli przekazanie informacji do publicznej wiadomości mogłoby naruszyć pozycję konkurencyjną Emitenta w branży bądź rynku, na którym działa.

Przykłady? Negocjacje w toku, obowiązek zaufania poufności (negocjowanie umowy, która jeszcze nie została zawarta), wynalazki, dokonania, patenty, zbliżające się wydarzenia, których przedwczesne zaraportowanie pociągałoby za sobą narażenie ww. wydarzeń na niepowodzenie

Co ważne, w przypadku opóźnienia w przekazaniu ww. informacji należy niezwłocznie do Komisji Nadzoru Finansowego przekazać informację nt. opóźnienia oraz wskazać termin, gdy ww. informacja zostanie podana do publicznej wiadomości. Opóźnienie jest możliwe, gdy Emitent zapewni zachowanie poufności tych informacji do chwili wykonania obowiązku informacyjnego oraz nie spowoduje to wprowadzenia w błąd opinii publicznej.

Informacja poufna to informacja rzetelna, kompletna i uaktualniania. Ważne jest wykluczenie aspektu marketingowego, by nie narazić się na zarzut wprowadzenia w błąd.

Przykładowe informacje poufne:

  1. osiągnięcia w działalności gospodarczej;
  2. zmiana polityki inwestycyjnej;
  3. nowa polityka w zakresie dywidendy;
  4. nabywanie i zbywanie pakietów kontrolnych spółek (transakcje o wartości poniżej 10% kapitałów własnych Emitenta, wówczas obligatoryjne do przekazania, z osobnego przepisu);
  5. raport o wygraniu przetargu – potem obligatoryjny raport o podpisaniu umowy, jeżeli jest na kwotę znaczącą;
  6. sprzedaż części spółki na rzecz podmiotu zależnego / bądź innego;
  7. nowa strategia działania Spółki;
  8. restrukturyzacja lub reorganizacja, mająca wpływ na bieżącą działalnośc emitenta;
  9. programy skupu akcji własnych;
  10. spory prawne;
  11. odwołanie lub likwidacja linii kredytowych;
  12. niewypłacalność istotnych dłużników wobec Emitenta;
  13. zmniejszenie wartości nieruchomości;
  14. innowacyjne produkty lub procesy;
  15. zmiany w przewidywanych dochodach lub stratach;
  16. fizyczne zniszczenie nieubezpieczonych obiektów / dóbr;
  17. zmiana dotycząca systemu notowań (np. z ciągłych na jednolite);
  18. mające znaczenie dla emitenta postanowienia organów rządowych, władz regionalnych lub lokalnych;
  19. decyzje organów ds. konkurencji i rynku dotyczące emitenta;

Oprócz powyższych faktów, każda Spółka jest zobowiązana do prowadzenia listy dostępu do informacji poufnej.

Zakres listy szczegółowo określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 listopada 2005 roku w sprawie przekazywania i udostępniania informacji o niektórych transakcjach instrumentami finansowymi oraz zasad sporządzania i prowadzenia listy osób posiadających dostęp do określonych informacji poufnych. Lista powinna zawierać:

  1. imię, nazwisko, serię i numer dokumentu tożsamości oraz aktualny adres zamieszkania osoby posiadającej dostęp do określonej informacji poufnej,
  2. wskazanie przyczyny wpisania na listę, z określeniem więzi prawnej łączącej osobę wpisywaną na listę z Emitentem,
  3. datę, w której osoba uzyskała dostęp do określonej informacji poufnej,
  4. wzmiankę o pouczeniu osoby posiadającej dostęp do określonej informacji poufnej o karnych i administracyjnych konsekwencjach związanych z bezprawnym ujawnieniem lub wykorzystaniem informacji poufnych, jak również nieodpowiednim zabezpieczeniem takich informacji,
  5. dzień sporządzenia listy oraz dzień jej kolejnych aktualizacji.

Za naruszenie ww. obowiązku, Spółki giełdowe mogą czekać dotkliwe sankcje. Komisja Nadzoru Finansowego może:

  1. wydać decyzję o wykluczeniu papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym, albo
  2. nałożyć karę pieniężną do wysokości 1.000.000,00 zł, albo
  3. wydać decyzję o wykluczeniu, na czas określony lub bezterminowo, papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym, nakładając jednocześnie karę pieniężną do wysokości 1.000.000,00 zł.

Dodatkowo Komisja Nadzoru Finansowego może przekazać do publicznej wiadomości treść decyzji stwierdzającej niewywiązywanie się przez Emitenta z obowiązków związanych ze sporządzaniem i prowadzeniem listy.

Ww. lista powinna objąć osoby fizyczne, mające dostęp do ww. informacji (w tym pracowników, członków Rady Nadzorczej, Zarząd, prokurenci, akcjonariusze Spółki oraz wszelkie inne osoby, pozostające w stosunku pracy / zlecenia z Emitentem, które mogą mieć dostęp do tego typu informacji etc.) – tego typu osoby zwane są insiderami pierwotnymi.

Lista powinna być przechowywana przez Spółkę przynajmniej przez okres 5 lat od daty sporządzenia, a w przypadku aktualizacji – 5 lat od daty dokonania ostatniej aktualizacji.

Grzegorz Surma

 Print This Post Print This Post

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

five × 2 =