Jeżeli Twoja spółka korzysta z instrumentów pochodnych oraz kontraktów walutowych, musisz to wiedzieć!

W lutym 2014 r. Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych, wdrażając w życie unijną dyrektywę – ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (EMIR) wprowadził kolejny obligatoryjny obowiązek informacyjny dla spółek giełdowych (oraz innych podmiotów), które korzystają z transakcji pochodnych ( w tym bilateralnych kontraktów walutowych typu forward, zawieranych pomiędzy spółką a bankiem, z którymi podpisaliśmy właściwą umowę). Niezależnie od tego, czy w swej spółce sam agregujesz informacje o zawieranych kontraktach, czy czyni to dla Ciebie dział prawny czy księgowość, sprawdź, IR-owcu, czy Twoja spółka spełniła ten obowiązek informacyjny!

Ww. obowiązek wszedł w życie 12 lutego 2014 r. Nakłada on na giełdowych emitentów obowiązek zarejestrowania się w tzw. repozytoriach transakcji, zarejestrowanych przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (European Securities Market Authority; ESMA). Na polskim rynku ww. usługę oferuje KDPW.

Jaki był cel unijnego regulatora? Ograniczenie ryzyka kontrahenta, w tym wzmocnienie wymogów rozliczeniowych, ograniczenie ryzyka operacyjnego, w tym większa standaryzacja i obsługa elektroniczna oraz większa przejrzystość, m.in. dzięki repozytoriom transakcji.

Informacje na temat każdego zawartego kontraktu pochodnego oraz na temat wszelkich zmian lub rozwiązania tego kontraktu należy przekazywać do repozytorium nie później niż w dniu roboczym następującym po zawarciu, zmianie warunków lub rozwiązaniu kontraktu. Ale obowiązek raportowy dotyczy także transakcji zawartych przez 16 sierpnia 2012 r., a aktywnych tego dnia oraz transakcji zawartych 16 sierpnia 2012 r. i później.

Regulator wychodząc naprzeciw oczekiwaniom rynku kapitałowego wprowadził tzw. backloading (okres przejściowy w obowiązku raportowania), który wygląda następująco:

  • transakcje, które zostały zawarte przed dniem 16 sierpnia 2012 r. i jednocześnie obowiązujące w tym dniu oraz w dalszym ciągu obowiązujące w momencie wejścia w życie obowiązku raportowego podlegają zaraportowaniu w terminie 90 dni od wejścia w życie obowiązku raportowego,
  • transakcje, które zostały zawarte w dniu 16 sierpnia 2012 r. lub po tym dniu oraz obowiązujące w momencie wejścia w życie obowiązku raportowego podlegają obowiązkowi zaraportowania bez opóźnienia, tj. w dniu wejścia w życie obowiązku raportowego powinny zostać zaraportowane wg stanu na dzień poprzedni (11/02/2014),
  • transakcje, które zostały zawarte w dniu 16 sierpnia 2012 r. lub po tym dniu i które nie obowiązują już w dniu rozpoczęcia dokonywania zgłoszeń lub po tej dacie, są zgłaszane do repozytorium transakcji w terminie 3 lat od daty rozpoczęcia dokonywania zgłoszeń dla danej klasy instrumentów pochodnych.

Obowiązek sprawozdawczy można spełnić na kilka sposobów:

  • bezpośrednio raportować do wybranego repozytorium (wymaga to uczestnictwa w repozytorium transakcji KDPW,
  • wybrać pośrednika, który zrobi to za zobowiązaną do raportowania firmę,
  • poprzez izbę rozliczeniową KDPW_CCP.

Nas interesuje w tym przypadku drugi podpunkt. Z uwagi na fakt, iż uczestnictwo w repozytorium transakcji KDPW wiąże się z opłatami (całkiem sporymi – KDPW podaje, iż maksymalna liczba opłat w ujęciu rocznym nie może przekroczyć 250 tysięcy złotych, co jest sporą sumą w przypadku niewielkich przedsiębiorstw i spółek giełdowych), fakt ten może budzić duże kontrowersje. Przykładowa opłata roczna za samo uczestnictwo w repozytorium dla tzw. GUR (Generalnego Uczestnika Raportującego) to 40 tysięcy złotych. Gdy umowę z KDPW zawrzemy w drugim półroczu roku kalendarzowego, regulujemy jedynie 50% opłaty.

To nie koniec kosztów. Dodatkowe opłaty wiążą się ze zgłoszeniami transakcji do repozytorium (0,05 zł za transakcje zawartą na rynku regulowanym, 0,15 zł poza rynkiem regulowanym) oraz za sam fakt utrzymywania ww. informacji w repozytorium (0,05 zł od transakcji).

Co zatem możemy zrobić? Rozważyć wariant drugi, tj. wybrać pośrednika, który dokona obowiązku sprawozdawczego za zobowiązaną do raportowania firmę. W realiach spółki giełdowej, która korzysta z prostych transakcji walutowych typu forward, takim pośrednikiem będzie z reguły bank – druga strona umowy, na podstawie której zawieramy ww. transakcje.

Ważna informacja – Pomimo delegowania raportowania do innego podmiotu, odpowiedzialność za raportowanie ciągle spoczywa na kontrahencie transakcji!

By w pełni zrealizować wariant drugi, potrzebujemy uzyskać tzw. numer LEI – to niepowtarzalny numer identyfikujący podmioty będące stronami transakcji zawieranych na rynkach finansowych. Numery LEI nadawane będą uczestnikom rynku na całym świecie przez sieć Lokalnych Jednostek Operacyjnych (Local Operating Unit – LOU), zintegrowanych w ramach globalnego systemu  i umożliwią ocenę ryzyka kredytowego generowanego przez instytucjonalne podmioty finansowe i niefinansowe w skali globalnej.

Ww. numer uzyskujemy poprzez odpowiednią aplikację znajdującą się na stronie internetowej KDPW oraz po dokonaniu stosownej opłaty – 480 zł netto. Po upływie ok. 14 dni kalendarzowych otrzymamy indywidualny numer LEI, który powinniśmy dostarczyć do odpowiedniej komórki bankowej, która realizuje interesujący nas obowiązek sprawozdawczy.

Pamiętajmy, by z danym bankiem zawrzeć odpowiednią umowę/porozumienie, regulujące prawa i obowiązki obu stron. Nie powinno to odbywać się jedynie w formie ustnej/mailowej deklaracji, albo innego tego typu „gentlemans agreement”!

Będziemy na bieżąco przyglądać się praktyce wdrażania tego systemu. Zachęcam do szczegółowego zapoznania się z materiałami informacyjnymi oraz poradnikami znajdującymi się na stronach KDPW

Repozytorium Transakcji KDPW

Numer LEI

(opracowano na podstawie materiałów własnych oraz informacji z KDPW)

Grzegorz Surma

Print This Post Print This Post

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

20 + 1 =