5 rzeczy, o których musisz pamiętać rekrutując IR-owca

Stało się. Ten dzień w końcu nadszedł. Podjęto decyzję, iż konkretna osoba w spółce na stanowisku specjalisty IR poradzi sobie dużo lepiej, niż połączony wysiłek działu księgowości, firmowego prawnika wsparty siłami sekretariatu. Jak to mówią – lepiej późno, niż wcale. Jednakże przed Spółką kolejne wyzwanie – znalezienie takiej osoby. O czym musisz pamiętać, gdy rozpoczynasz jej poszukiwanie?

Uściślimy jedno – w obecnych realiach znalezienie chętnego do pracy pracownika jest prostsze, niż zwykle. Obecna rzeczywistość to rynek pracodawcy w całej okazałości (chociaż powoli można dostrzec „jaskółkę zmian”) Jednakże jest różnica pomiędzy znalezieniem chętnego do pracy pracownika, a znalezieniem specjalisty z prawdziwego zdarzenia. Pochopny wybór to sukces na krótką metę i zwiększenie kosztów  w dłuższej perspektywie czasowej. Sam dobrze wiesz, ile kosztuje procedura rekrutacyjna, nieprawdaż?

1.    Wykształcenie

Wśród specjalistów IR znajdziemy osoby o najróżniejszym wykształceniu, jednakże można mówić o nadreprezentacji kierunków prawnych i ekonomicznych. Znajdziemy również osoby z wykształceniem humanistycznym, po naukach społecznych, specjalistów PR, którzy zdobywali nowe kwalifikacje, doskonaląc się w branży relacji inwestorskich. Kandydatów z którego kierunku powinieneś wziąć pod uwagę w procesie naboru?  Trudne pytanie. Prawnik, którego dominującą cechą jest tkwienie w schematach, nie posiadający umiejętności składnego, sprawnego przelewania myśli na papier oraz przekładania specjalistycznego języka giełdowych raportów w komunikaty w miarę zrozumiałe dla giełdowych interesariuszy nie jest najlepszym wyborem. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku ekonomisty: mistrz agregacji i obróbki danych, który okaże się niezdolny do działania w pracy pod presją czasu, udzielenia odpowiedzi na pytania inwestora czy dziennikarza czy umiejętności merytorycznego ale jednocześnie zrozumiałego pisania.

Ekonomista – doktryner nie jest złym wyborem, jeżeli nasz dział IR ma być więcej niż jednoosobowy. Z dużym stopniem prawdopodobieństwa sprawdzi się na stanowisku kontrolera publikowanych treści, będzie nieocenioną pomocą w gromadzeniu danych przy okresowej sprawozdawczości oraz zawsze znajdzie na czas wymagany dokument. Papierologia nie będzie budzić jego przerażenia. Jednakże stawianie takiej osoby na „pierwszej linii frontu” zdecydowanie nie jest najlepszym pomysłem. A co z humanistą? Jeżeli jest dobrym researcherem, umie przelewać myśli na papier  – to świetnie. Jednak gdy wszelkiego rodzaju finansowo – prawne zagadnienia budzą jego przerażenie  – szukaj wówczas innego IR-owca. Oszczędzisz sobie czasu, a swojej Spółce wiele nerwów i fatygi.

Wyznacznikiem doskonałego specjalisty IR jest interdyscyplinarność. Oczywiście, nie można mieć wszystkiego. Byty idealne z reguły nie istnieją. Każda z podanych wyżej profesji ma wady i zalety. Szerokie spektrum zainteresowań i „ciekawość branży” to ważne argumenty przemawiające za właściwym wyborem. Idealny kandydat na to stanowisko powinien bowiem posiadać następujące cechy: samodyscyplina, cierpliwość, umiejętność pracy pod presją czasu, umiejętność organizacji pracy własnej bez zewnętrznej kontroli na każdym kroku, dobre pióro i talent researchera. Dochodzą do tego kluczowe umiejętności twarde, tj. umiejętne poruszanie się w gąszczu ustaw, przepisów i rozporządzeń i śledzenie zmian w giełdowej sprawozdawczości.

Zorganizowanie testowej selekcji na ostatnim etapie rekrutacyjnym jest bardzo dobrym pomysłem. W grę może wchodzić również scenka rodzajowa, przedstawiająca hipotetyczny dialog specjalista IR – inwestor/dziennikarz etc. Dzięki temu zyskujemy możliwość sprawdzenia, czy wybrany przez nas kandydat oprócz znajomości przepisów jest w stanie zredagować notatkę, komunikat, jak reaguje w sytuacjach stresowych i w bezpośrednim kontakcie z inną osobą.

2.    Wiek

Przez wiele lat w zachodniej praktyce stanowiska managera IR było ukoronowaniem kariery w danej firmie. Czasami poprzedzało akces do rady nadzorczej. Z tego powodu w branży spotykało się wiele osób w dojrzałym wieku. A u nas? Branża jest zdecydowanie młodsza. Gdy szukamy IR-owca, również musimy zastanowić się kto najbardziej będzie pasował do kultury korporacyjnej naszej Spółki. Historia polskich relacji inwestorskich jest dosyć krótka, nie ma więc tutaj prostego przełożenia między wiekiem a doświadczeniem. Inna sprawa to fakt, iż starszy pracownik z reguły posiada większe oczekiwania finansowe, związane ze swym doświadczeniem i umiejętnościami. Nic w tym dziwnego nie ma.

3.    Motywacja, pasja i stała chęć uczenia się

08-08-07-78_640Chęć do ciągłego powiększania swojej wiedzy jest kluczowa w pracy specjalisty IR. Giełdowe prawodawstwo to przecież nie „jedynie słuszny”, ustalony katalog obowiązków zamkniętych – zmiany trwają cały czas. IR-owiec powinien stale śledzić wszelkie regulacje prawne w tym zakresie. Oczywiście, wiele zależy również od samej Spółki i jej podejścia do inwestycji w kadrę  pracowniczą, poprzez wysyłanie pracowników na szkolenia, jak i samą świadomość roli i rangi doskonalenia zawodowego dla rozwoju pracownika. Taka polityka idealnie wpływa na motywację i buduje pozytywny wizerunek pracodawcy.

Z drugiej strony nie należy jedynie polegać na woli swojego przełożonego i samemu również starać się zdobywać i uzupełniać branżową wiedzę. Samodyscyplina i chęć rozwoju – w procedurę rekrutacyjną warto wpleść pytania związane w właśnie z tym zagadnieniem.

4.    Umiejętności interpersonalne

Niezależnie od tego, czy zatrudniamy specjalistę IR, który odpowiadać będzie za relacje inwestorskie w pojedynczej Spółce czy koordynować je w całej grupie kapitałowej, umiejętność wpływania na ludzi, delegowania określonych zadań i dobre kontakty z nimi są bardzo ważne. Są kluczowe! Codziennym elementem pracy IR-owca jest m.in agregacja danych. Zleceń, umów, zamówień, kontrola tzw. progów sprawozdawczych etc. Do dużej części ww. informacji IR-owiec nie posiada bezpośredniego dostępu – uzyskuje je od innych osób/komórek Spółki/grupy kapitałowej. Ważne, by zatrudnić osobę komunikatywną, dla której kontakty z różnymi ludźmi nie stanowią kłopotu. Kluczowa jest elastyczność – niektórych niełatwo będzie od razu przekonać innych do harmonijnej współpracy. Ile osób, tyle charakterów. Osoba na tym stanowisku powinna być jednocześnie na tyle asertywna i silna psychicznie, by nie zrażać się początkowymi trudnościami, lecz prosto dążyć do wyznaczonego celu. Problem jest tym większy, iż spora część danych których potrzebuje specjalista IR znajduje się w posiadaniu osób, dla których nie jest bezpośrednim szefem. Nie może iść po najmniejszej linii oporu i po prostu delegować zadań i poleceń podległym pracownikom. Może jedynie poprosić i przekonywać. Dlatego umiejętności interpersonalne, znajomość ludzi na różnych stanowiskach oraz wypracowane dobre kontakty są kluczowe dla osiągnięcia sukcesu.

5.    Określona ścieżka kariery

Na etapie tworzenia ogłoszenia rekrutacyjnego warto zawrzeć informację nt. możliwości rozwoju i awansu w danej Spółce. To pozwala oszczędzić sobie (i kandydatom) sporo czasu. Jeżeli interesuje Cię rekrutacja IR-owca, którego za 10 lat widzisz w tym samym miejscu, wspomnij o tym jasno w ogłoszeniu. Unikniesz w tym sposób aplikacji od osób, nastawionych na rozwój zawodowy i pragnienie awansu. Można dobrze zorganizować pracę działu IR i mieć zadowolonego ze swojej pracy IR-owca nawet w Spółce o zhierarchizowanej strukturze liniowej, jednakże warto o tym wspomnieć już na pierwszym etapie rekrutacji.

Reasumując – wybór odpowiedniego kandydata to często ciężkie zadanie. Jeżeli nie masz pomysłu, jak to zrobić, jak przeprowadzić selekcję, ułożyć testy kompetencyjne, na co zwracać szczególną uwagę oraz w jak najbardziej efektywnie przeprowadzić procedurę rekrutacyjną zgodnie z oczekiwaniami – skontaktuj się z nami!

Grzegorz Surma

fot. shutterstock

Print This Post Print This Post

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

2 + 5 =